• November
  • 5th
  • 2007

Αλέξανδρος Γιώτης, Σεφ

Συνέντευξη στις Αστερομάσες και στο Αστεράκι.

Συγγραφέας βιβλίων, αρθρογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά, καθηγητής μαγειρικής αλλά και εξαίρετος γευστικός καθοδηγητής σε δύο από τα πιο όμορφα εστιατόρια στην περιοχή του Ψυρρή, ο Σεφ Αλέξανδρος Γιώτης είναι από αυτούς τους ανθρώπους που θαυμάζεις για την ενεργητικότητα και την πολυπραγμοσύνη τους. Τον γνώρισα στα πλαίσια των μαθημάτων μαγειρικής Magic Cooking και με χαμόγελο, ευγένεια και απλότητα μου παραχώρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη για τις αστερομάσες.

Α.: Τι σημαίνει για σας μαγειρική;
Αλέξανδρος Γιώτης, Σεφ3Α.Γ.: Πολιτισμός. Το παιδί γίνεται Έλληνας ή Εσκιμώος μέσα από το φαγητό και την γλώσσα που του δίνει το περιβάλλον. Μας αρέσει ή όχι γίνεσαι δεν γεννιέσαι κι αν η μητέρα σου μυρίζει ψαρίλα τότε σου αρέσει το λίπος φώκιας και μιλάς Ινουίτ. Αν σιχαίνεσαι το τυρί είσαι μάλλον Ιάπωνας. Μαγειρική είναι λοιπόν σαν το “ντο”, το δρόμο των Ιαπώνων, είναι η πορεία επάνω στην παράδοση αλλά με δημιουργία γιατί και η παράδοση πεθαίνει και τότε πάει στο μουσείο.


 

Α.: Έχετε υπό την γευστική διεύθυνση σας δύο από τα πιο όμορφα εστιατόρια στην περιοχή του Ψυρρή, το Ζείδωρον, ένα Ελληνικό Παραδοσιακό Εστιατόριο και το Pica Pica Tapas Stories Restaurant, ένα Ισπανικό Εστιατόριο. Ποιο από τα δύο αντιπροσωπεύει το δικό σας προσωπικό στυλ;

Α.Γ.: Και τα δύο, διότι η μελέτη των άλλων δίνει νέες λύσεις για τα δικά σου, τόσο στις πρώτες ύλες αλλά και στις τεχνικές. Ύστερα στην μαγειρική δεν υπάρχουν και η Μεσόγειος είναι μία μεγάλη ενότητα της οποίας η Ελληνική είναι υποενότητα.

 

Α.: Ποίο είναι το αγαπημένο σας πιάτο στο Ζείδωρον και ποίο στο Pica Pica;

Α.Γ.: Στο Ζείδωρο ένα φιλέτο κοτόπουλο με κρούστα μαστίχας και τα αναθεωρημένα ντολμαδάκια (έχουν την μορφή των σούσι χωρίς να αλλάξει η γεύση τους), στο Pica Pica η κόκα (είδος καταλωνικής πίτσας) και τα πίντσος (μίνι μαριναρισμένα σουβλάκια).

 

Α.: Είναι πιο εύκολο για εσάς να μαγειρεύετε για ορισμένους εκλεκτούς καλεσμένους ή για ένα μεγάλο αριθμό προσκεκλημένων;

Α.Γ.: Το πρώτο γιατί η μαζικότητα αφαιρεί πάντα από την ποιότητα.

 

Α.: “Λένε συχνά πως οι άνδρες κάνουν μια τεχνική μαγειρική και οι γυναίκες μια μαγειρική της καρδιάς”. Ποίο είναι το δικό σας σχόλιο;

Αλέξανδρος Γιώτης, Σεφ5
Α.Γ.: Θα έλεγα οι άνδρες κάνουν δημιουργική μαγειρική και οι γυναίκες φαγητό συντήρησης (της οικογένειας) αν και τελευταία έχουν εμφανιστεί γυναίκες επαγγελματίες.

 

Α.: Ποίο είναι το μυστικό μιας πετυχημένης συνταγής;

Α.Γ.: Οι καλές πρώτες ύλες και η προσοχή στις τεχνικές αλλά και η ελευθερία πνεύματος.

 

Α.: Αν η μαγειρική ήταν χρώμα, τι χρώμα θα ήταν;

Α.Γ.: Ουράνιο τόξο

 

Α.: Τι θα επιλέγατε να ετοιμάσετε για ένα ρομαντικό δείπνο;

Α.Γ.: Πιάτα με λεπτές γεύσεις, όχι υποχρεωτικά πανάκριβα υλικά, ένα μέρος ονείρου και πολύ αγάπη στη προετοιμασία, την παρουσίαση και το σερβίρισμα.

 

Α.: Το internet έχει εξαπλωθεί για τα καλά στη ζωή μας, τώρα ο καθένας μπορεί πολύ εύκολα να φτιάξει το δικό του blog και μέσω αυτού να μιλάει και για μαγειρική χωρίς απαραίτητα να έχει κάποια εκπαίδευση. Ποία η γνώμη σας γι’ αυτό;

Αλέξανδρος Γιώτης, Σεφ4

Α.Γ.: Σκέφτομαι διττά: από την μία η ελευθερία έκφρασης είναι απαραίτητο συνθετικό της καθημερινότητας από την άλλη “ο καθείς στο είδος του και ο Λουμίδις στους καφέδες” Όσο υπάρχει μέτρο και αυτογνωσία είναι όλα καλά.

 

Α.: Ποία η γνώμη σας για την Κυπριακή κουζίνα; Πόσο δύσκολο είναι για ένα λαό με τόσους κατακτητές στο ιστορικό του, που ακόμα βρίσκεται μοιρασμένο, να καταφέρει να κρατήσει την δική του παράδοση και στην μαγειρική;

Α.Γ.: Η κυπριακή μαγειρική είναι πλουσιότατη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και τεχνικά (τούρσεμα κουνουπιδιού με ζύμη ψωμιού) αλλά και από τις πρώτες ύλες της που αλλού δεν υπάρχουν(αμπελοπούλια, τσαμαρέλα, κολοκάσι…).
Έχει διασώσει αρχαίες και βυζαντινές συνήθειες ενσωματώνοντας και μεθόδους της μαγειρικής κάποιων κατακτητών. Ακόμη και το σύστημα σερβιρίσματος, με τα πολλά μικρά πιάτα, έχουν ενδιαφέρον.

Comments are closed.


Chefs Blogs